حضانت فرزند
حضانت فرزند وظیفه حفظ و نگهداری فرزندان بر عهده والدین است، ولی ممکن است که والدین با توفق یک دیگر این وظیفه را به عهده گیرند. در مواردی که والدین بابت این موضوع به توافق نمی رسند، دادگاه مطابق قانون حضانت فرزند را تا سن ۷ سالگی به مادر و از سن ۷ سالگی به بعد بر عهد پدر می گذارد. البته تفاوت هایی میان دختر و پسر وجود دارد، بدین شکل که دختر از ۷ سالگی تا ۹ سالگی که سن بلوغ است به مدت زمان ۲ سا نزد پدر بوده و بعد از ۹ سالگی بنا به تشخیص خود پدر یا مادر را برای ادامه زندگی انتخاب می کند، اما در مورد پسر بدین گونه است که پسر بعد از ۷ سالگی تا سن ۱۵ سالگی نزد پدر بوده و بعد از آن می تواند بین پدر یا مادر یکی را به عنوان سرپرست خود انتاب نماید. دلیل این اختلاف سنی به سن بلوغ بر می گردد که در دختران ۹ سالگی و در پسران ۱۵ سالگی می باشد. شرایط لازم برای حضانت اگر سرپرست کودک ” پدر یا مادر ” به بیماری واگیرداری مانند سل، حصبه، سفلیس و غیره دچار شود و خطر سرایت به کودک وجود داشته باشد، دادگاه با رعایت مصلحت حضانت کودک را به دیگری واگذار می کند. در قوانین ما شایستگی اخلاقی، عقل، ...